Μια φορά κι έναν καιρό: Διαβάστε ένα απόσπασμα

Των αναμνήσεων καρδιά
ψυχή μου των ονείρων
γλυκιάς στιγμής μου τα φιλιά
πλέξιμο των δαχτύλων.

Ανάστασή μου θάνατος
του πόνου στο κορμί μου
έμπνευση κάθε γράμματος
ποίηση στη γραφή μου.

Σκέψη εικόνα μου σεπτή
της νύχτας μου σελήνη.
της προσευχής μου η ευχή
του έρωτά μου κλίνη.

Χαμόγελό μου σήμερα
του αύριο του χθες μου
χαράς μου λόγια ενήμερα
τις μουσικές σου πες μου.

Άρωμα των αισθήσεων
γεύση μου της αγάπης
τρέλα των παραισθήσεων
όριο κάθε άκρης.

Αφής μου καταφύγιο
χάδια μου αγαπημένα
της προσμονής μαρτύριο
στο σώμα μου γραμμένα.

Χάδια στα χείλη στο φιλί
χάδια μου στον ιδρώτα
χάδια στης νιότης την πηγή
της ηδονής μου ρότα.

Ροή μου ασταμάτητη
ποτάμι μου ουσίας
κορφή του κόσμου απάτητη
ανάσα πεμπτουσίας.

Φως τ’ ουρανού μου αίγλη μου
των αστεριών μου αχτίδα
πρωί μου μεσημέρι μου
ρόδων δροσοσταλίδα.

Αγάπη μου ατέλειωτη
αέναη στοργή μου
πνοή χαράς μου δέσμευση
αιώνια πνοή μου_

Κυλάει η σιωπή
μικρές σταγόνες μοναξιάς
πάνω στα πλήκτρα
της αγάπης της καρδίας.

Γράφει τις νότες
που αφήσαν στη ζωή μου
όλοι οι χειμώνες
που δεν ήσουνα μαζί μου.

Δεν έχω χώρο
στην ψυχή μου πια να κλάψω
φοβάμαι μήπως
τη μορφή σου την ξεβάψω.

Πάνω απ’ τον τοίχο
της ζωής μου τη σφραγίδα
που μου ζωγράφισε
η μοίρα σαν σε είδα.

Μένω ακίνητος
στα μάτια σου ταξίδια
μένω στο κρύο
που φοβήθηκα τα ίδια.

Νύχτες μονάχος
όπως τότε μακριά σου
πριν με ζεστάνεις
με τη θέρμη της καρδιάς σου.

Σιγά, σιγά νιώθω
ν’ αδειάζει το κορμί μου
δεν έχω πια
πάνω στα χείλη αναπνοή μου.

Δεν έχω φως
να περπατήσω να κοιτάξω
δεν έχω λέξεις
πόσο σ’ αγαπώ να γράψω._

"Γλυκό μου στόμα
των αγγέλων αμβροσία
χείλη μου λάγνα
της ψυχής μου στεναγμέ.

Φιλί μου ατέλειωτο
ζωής μου η ουσία
στοργή μου πάθος μου
αγάπης ουρανέ".